Taniec Kraków

Paso –Doble należy do tańców latynoamerykańskich. W tańcu tym każde uderzenie w takcie odpowiada jednemu krokowi. Każda figura w podstawowa w paso doble trwa dwa lub cztery takty. Rytmicznie należy liczyć jeden i dwa i jeden i dwa natomiast w praktyce wygląda to zupełnie inaczej liczy się następująco jeden i dwa i trzy i cztery. W tańcu musimy pamiętać ze kroki do przodu stawiamy od pięty, kroki do tyłu zaczynamy od palców a kroki boczne robimy na podeszwie. Niektóre figury będziemy zaczynać od mocnego kroku w miejscu który nazywa się Appel. Krok podstawowy wygląda następująco. Partner zaczyna od prawej nogi w bok a partnerka od lewej nogi w bok. Drugi krok partnera to dostawienie lewej nogi do prawej a u partnerki wygląda to że prawą nogę dostawia do lewej. Trzeci krok partnera w tańcu to prawa noga w bok a partnerka lewą nogą robi krok w bok.

Każde przyjęcie organizowane przez nas samych ma dla nas wielką wartość. Robimy różnie rzeczy aby wypadło ono najlepiej. Niektórzy na swoje przyjęcia zapraszają zawodowych tancerzy. Tańczą oni różne tańce. Później miejsce gdzie tańczyli zawodowi tancerze pozostaje do dyspozycji wszystkich gości. Więc wychodzą oni na środek i każdy z nich tańczy to co umie najlepiej. Tak naprawdę prezentują to co się już kiedyś nauczyli. Wszyscy tańczący są na różnym poziomie. Widzimy też że każdy tańczący prezentuje Iną szkołę w której się uczył. Tak więc człowieka na zabawie można poznać nie po tym jak się ubrał bądź po tym jak się zachuje lecz również po tym jak tańczy. Co sobą reprezentuje tańcach. Każda przyjęcie, zabawa bądź impreza plenerowa daje nam możliwości do tego abyśmy więcej tańczyli i szlifowali swoje umiejętności. Taniec tak naprawdę będzie nam towarzyszył przez całe życie.

Ostatnia figura w foxtrocie jest figura zwana wirówką. Tańczona jest ona w tempie tak jak każda inna figura w foxtrovie czyli wolno-szybko-szybko. Partner rozpoczyna prawą noga którą daje do tyłu i skręca się w prawo partnera zaś swoją prawą nogę daje w przód i skręca się w prawo i w tej chwili jej stopy powinny znaleźć się miedzy stopami partnera. Kolejnym krokiem jest krok w tańcu wykonywany przez partnera gdzie daje on prawą nogę w przód ze skrętem w prawo a jego stopy w tym czasie powinny znaleźć się między stopami partnerki. partnerka w tym czasie wykonuje lewą noga skręt w prawo. Trzeci krok to skręt w prawo lewą nogą która idzie do boku a partnerka prawą nogę wysuwa w przód gdzie skręca się ona w prawo a jej stopy znajdują się między stopami partnera. Wszystkie te figury możemy połączyć i mamy krok podstawowy – krok podstawowy do przodu – Wirówka – krok podstawowy do tyłu – kroki boczne – rock – krok podstawowy- itd.

Taniec dworski był jedną z form spędzania wolnego czasu w środowisku elit społecznych gdzie w skład niech wchodziły same zamożne osobistości i ludzie pochodzący z dobrego domu i ze szlacheckim nazwiskiem,. Pierwszymi tancerzami którzy uświetniali różne zabawy u arystokratów byli nimi akrobaci. Obok nich pojawili się również kuglarze których zadaniem było rozbawienie zgromadzonych gości różnymi sztuczkami tanecznymi i. Ważna postać dworska byli błaźni którzy poruszali się tanecznym krokiem. Po pierwszych pokazach u Królowej takie występy taneczne pojawiały się prawie u wszystkich zacnych ludzi. Zabawy i wystąpienia na dworach stały się wręcz obowiązkowym aspektem na przyjęciach różnego rodzaju. Królowie i inni wielcy zamożni państwo gustowali w tego typu rozrywkach. Uważali że przyjęcie bez występu nie jest niczym ciekawym .

W średniowieczu taniec zajął pierwsze miejsce w zabawach związanych z karnawałem, hucznymi fetami ulicznymi, eksplozją powszechnej radości i swobody i wszystkich emocji jakie nam towarzyszą. Jednak taniec wyzwalał takie uczycie emocje inne zachowania, które bardzo często są patologiczne i nie miejscu . Taniec może okazać się dla każdego sposobem na relaks odpoczynek, Może też być naszym hobby albo sportem. Z tańca możemy czerpać bardzo dużo korzyści. Korzyścią może być to iż podczas tańca możemy wyrazić nasze prawdziwe uszycia. Przez taniec pozbywamy się nieśmiałości przez to że na każdej lekcji tańca i podczas każdej nauki jesteśmy blisko z partnerem co daje nam możliwość przełamania też bariery bliskości oczywiście nie chodzi o bliskość fizyczną lecz bliskość taneczna miedzy tancerzami . Taniec w czasach w czasach średniowiecza pozwalał ludziom na otwarcie się na innych.

Początków baletu taż nie jesteśmy w stanie określić. Był to taniec w starożytności którego świętość. Rodzaj świętego baletu regularnie był odgrywany przez chłopięcy chór przed arcybiskupem. Chóry tańczących chłopców tańczyły przed samym papieżem. Papieżowi ich taniec bardzo się spodobała i chłopcy dostali zezwolenie na tego typu taniec. Balet tańczony był przede wszystkim w Święto bożego ciała. Chłopcy ci którzy tańczyli byli przeważnie klerykami. Niektórzy nie byli przekonani co do tego rodzaju pobożności gdyż twierdzili że są to pogańskie rytuały. Protestowali też żeby taniec znikną z cmentarzy kościoła i żeby nikt nie tańczył w czasie procesji. Tańce były bardzo często zakazywane ale bez skutecznie gdyż ludność zbuntowała się i dalej tańczyła. Biskup za niepobożność dawał ludziom kart które były bardzo srogie. Ludzi mimo tego nie zrezygnowali z tańca.

Wiemy że w średniowieczu istniała taniec. Możemy się tego dowiedzieć z książek. W średniowieczu można wymienić kilka typów tańca – rytualny, religijny, dworski. Taniec rytualny często towarzyszył ceremoniom religijnym. Ludność tańczyła dla boga w podziękowaniu za to co od niego dostali. Niektórzy uważali ze tańcem można przepędzić złe duchy i nawet w to wierzyli i wymyślali specjalne tańce które miały zapewni im spokój. Inni zaś tańczyli dla swego króla aby mu wyrazić swoje bezgraniczne oddanie. Taniec w dawnych czasach jak i teraz wyraża bardzo dużo a przy rym wyzwala z nas różnego rodzaju emocje. Tanie towarzyszył też różnym uroczystością świątecznym gdzie tańczyły małe i starsze dziewczynki. Gdy kogoś chowano do grobu a w tamtych czasach do ziemi został mu odtańczony specjalny taniec na drogę do boga. Tak więc żegnali się z umarłymi swoimi bliskimi różne ludy.

Taniec był i jest nadal obecny we wszystkich epokach i kulturach książkach filmach wierszach i malowidłach. Możemy się jednak tylko domyślać, jak wyglądały najstarsze tańce, ponieważ tak nie do końca nie pozostawia on namacalnych śladów. Ślady tańca w starożytności były rysowane na skałach w jaskiniach w pradziejach. Gdzie ludność starała się malowidłami wyrazić i oddać że ludzie potrafią się poruszać a by pozostawić po sobie jakieś ślady. Najwcześniej ślady o tańcu pojawiają nam się w Iliadzie Homera gdzie opisuje grecka choreę. Jeszcze starszy opis tańca, jaki dotrwał do naszych czasów, pochodzi ze Starego Testamentu i odnosi się on do króla Dawida tańczącego przed Arką Przymierz. Już w Piśmie świętym występował taniec. Tak więc dokładnie nie znamy czasu kiedy taniec powstał. I nie możemy go przypisać do danej dekady czasu. Powstanie tańca staje się dla nas zagadką.

Krakowskie szkoły tańca proponują nam naukę kolejnej figury w Quickstepie będzie to figura nazwana obrotem w lewo. Taniec zaczyna partner gdzie jego lego lewa noga idzie w przód i robi on skręt w lewo. Partnerka zaczyna od prawej strony i wykonuje skręt w lewo. Figura w tańcu tańczona jest w wolnym tempie. Drugi krok jest rolnym krokiem partner prawą nogę przesuwa w tył ze skrętem w lewo a partnerka prawą nogę przesuwa w przód ze skrętem w lewo. Trzeci krok jest już szybki gdzie partner przesuwa lewą nogę bok a partnerka w bok. Ostatni krok jest szybki partner dostawia prawą nogę do lewej a partnerka lewą do prawej. Wszystkie figury w quickstepie możemy połączyć w jedną całość. Nie ma sztywnych reguł co po czym następuje. Można zacząć od kroku podstawowego później zatańczyć krok podstawowy do tyłu.

Historia tańca jest tak samo długa jak historia ludzkości.

Taniec miał też swój udział w okresie renesansu. W okresie renesansu, tańce które miały miejsce w średniowieczu uległy pewnej ewolucji zmianie, głównie pod wpływem wybitnych mistrzów tańców dworskich. Tańce z epoki renesansu zalicza się do tańców historycznych. Najważniejszymi tańcami w tej epoce były tańce o nazwach: basse danse branle pawana piva galliarda saltarello ducia estampie farandola i chorea. Tańce te nosiły dziwne i dość takie niecodzienne określenia dla tańców . W dzisiejszych czasach Nikt nie pozwolił by sobie a takie nazwy tańców w dopiero co otwartej szkole tańca. Na pewno wzbudziły by w nas ciekawość może i ktoś z ciekawości by sprawdził tą szkole i ta jakie tańce tam proponują ale sadzę ze mało osób było by zainteresowanych tą szkoła no ale przecież to były czasy renesansu gdzie taniec dopiero raczkował.